فاطمه زهرا

عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ الْعَسْكَرِيِّ عَنْ آبَائِهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ: «لَمَّا خَلَقَ اللهُ آدَمَ وَ حَوَّاءَ تَبَخْتَرَا فِي الْجَنَّةِ فَقَالَ آدَمُ لِحَوَّاءَ مَا خَلَقَ اللهُ خَلْقاً هُوَ أَحْسَنُ مِنَّا فَأَوْحَى اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى  جَبْرَئِيلَ أَنِ ائْتِنِي بِعَبْدَتِيَ الَّتِي فِي جَنَّةِ الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى  فَلَمَّا دَخَلَا الْفِرْدَوْسَ نَظَرَا إِلَى جَارِيَةٍ عَلَى دُرْنُوكٍ مِنْ دَرَانِيكِ الْجَنَّةِ عَلَى  رَأْسِهَا تَاجٌ مِنْ نُورٍ وَ فِي أُذُنَيْهَا قُرْطَانِ مِنْ نُورٍ قَدْ أَشْرَقَتِ الْجِنَانُ مِنْ حُسْنِ وَجْهِهَا [مِنْ‏ نُورِ وَجْهِهَا].
قَالَ آدَمُ: حَبِيبِي جَبْرَئِيلُ مَنْ هَذِهِ الْجَارِيَةُ الَّتِي قَدْ أَشْرَقَتِ الْجِنَانُ مِنْ حُسْنِ وَجْهِهَا؟ فَقَالَ: هَذِهِ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ نَبِيٍّ مِنْ وُلْدِكَ يَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ.
قَالَ: فَمَا هَذَا التَّاجُ الَّذِي عَلَى  رَأْسِهَا؟ قَالَ: بَعْلُهَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
قَالَ: فَمَا الْقُرْطَانِ اللَّذَانِ فِي أُذُنَيْهَا؟ قَالَ: وَلَدَاهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ.
قَالَ: حَبِيبِي جَبْرَئِيلُ أَخُلِقُوا قَبْـلِي؟ قَالَ: هُمْ مَوْجُودُونَ فِي غَامِضِ عِلْمِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَبْلَ أَنْ تُخْلَقَ بِأَرْبَعَةِ آلَافِ سَنَة».

ترجمه:

از امام حسن عسکری علیه السلام از پدرانش روایت شده که رسول خدا (صلی الله علیه و آله)فرمود:
آن‌ هنگام که خدای تعالی آدم و حوا را آفرید، ایشان در بهشت به خود بالیدند، و آدم(علیه السلام) به حوا فرمود: خدای تعالی خلقی بهتر از ما نیافریده است.
خدای عزوجل به جبرئیل وحی فرمود: آن بنده من که در بهشت فردوس اعلی جای دارد، را به نزد من بیاور. پس چون آدم(علیه السلام) و حوا به فردوس داخل شدند، چشمشان به جاریه‌ای افتاد كه بر فراز فرشى از فرش‌هاى بهشت نشسته بود، بر سرش تاجی از نور و در دو گوشش، دو گوشواره از نور قرار داشت و بهشت از حُسن صورتش [نور صورتش] روشن شده بود.
آدم(علیه السلام) فرمود: ای حبیب من جبرائیل! این جاریه‌ای که بهشت از حُسن صورتش روشن شده کیست؟ جبرئیل فرمود: این (جاریه)، فاطمه(علیها السلام) است دختر محمد – پیامبری از فرزندان تو در آخرالزمان-.
آدم(علیه السلام) پرسید: این تاج که بر سر اوست چیست؟ جبرئیل پاسخ داد: شوهرش علی‌بن ابی طالب(علیه السلام).
آدم(علیه السلام) پرسید: این دوگوشواره که در گوش او هستند، چیست؟ جبرئیل پاسخ داد: دو فرزندش حسن و حسین(علیهما السلام).
آدم(علیه السلام) پرسید: ای حبیبم جبرئیل! آیا ایشان قبل از من آفریده شده‌اند؟جبرئیل فرمود: ایشان چهار هزار سال قبل از این که تو خلق شوی در غامض علم الله موجود بودند.

منابع:

كشف الغمه، اربلی، ج۲، ص۸۳ – ۸۴ (اربلییی، ج۱، ص۲۰۹ – ۲۱۰؛ محتضر، حسن بن سليمان حلی، ص۲۳۲؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۲۵، ص۵ – ۶ و ج۴۳، ص۵۲.