فاطمه زهرا

رُوِيَ‏ «أَنَّهَا رُبَّمَا اشْتَغَلَتْ بِصَلَاتِهَا وَ عِبَادَتِهَا فَرُبَّمَا بَكَى وَلَدُهَا فَرُؤِيَ الْمَهْدُ يَتَحَرَّكُ وَ كَانَ مَلَكٌ يُحَرِّكُه‏.»

ترجمه:

روايت شده كه حضرت فاطمه(علیها السلام) گاهی به نماز و عبادت اشتغال داشت و در اين حال فرزندش گريه مى‏كرد؛ مشاهده مى‏شد كه گهوارۀ کودک [به خودى خود] حركت مى‏كند و [علّت آن اين بوده كه] فرشته‏اى آن را به حركت در میآورد.

منابع:

مناقب آل أبیی حائری، ج‏۱، ص۵۲۵؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۴۵.

همچنین: «أَنَّ جَبْرَئِيلَ نَزَلَ يَوْماً فَوَجَدَ الزَّهْرَاءَ نَائِمَةً وَ الْحُسَيْنَ قَلِقاً عَلَى عَادَةِ الْأَطْفَالِ مَعَ أُمَّهَاتِهِمْ فَقَعَدَ جَبْرَئِيلُ يُلْهِيهِ عَنِ الْبُكَاءِ حَتَّى اسْتَيْقَظَتْ فَأَعْلَمَهَا رَسُولُ اللَّهِ بِذَلِكَ» در حديث آمده، روزی حضرت فاطمۀ زهرا خوابيده بود و امام حسين نظير كودكان نزد مادر خود بى‏قرارى می‌كرد. جبرئيل نشست و امام حسين را از گريه آرام نمود تا حضرت زهرا از خواب بيدار شد. سپس پيامبر اكرم فاطمه را از اين موضوع آگاه فرمود. مناقب آل أبی طالب، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۲۲۹؛ مدينة المعاجز، سيد هاشم بحرانی، ج۴، ص۴۶؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۲۹۸؛ عوالم امام حسين، شيخ عبد الله بحرانی، ص۴۱.