فاطمه زهرا

نَا مُحَمَّدُ بْنُ القَاسِمِ بْنِ عبیدٍ مُعَنعَناً عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَ:«﴿إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ﴾ اللَّيْلَةُ فَاطِمَةُ وَ الْقَدْرُ اللَّهُ فَمَنْ عَرَفَ فَاطِمَةَ حَقَّ مَعْرِفَتِهَا فَقَدْ أَدْرَكَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ وَ إِنَّمَا سُمِّيَتْ فَاطِمَةَ لِأَنَّ الْخَلْقَ فُطِمُوا عَنْ مَعْرِفَتِهَا».

ترجمه:

محمد بن قاسم بن عبید با سند از امام صادق(علیه السلام) روایت کرده که در تفسير آيۀ: ﴿إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ﴾ فرمودند: منظور از «ليلة» فاطمه(علیها السلام)، و منظور از «القدر» خداوند است، پس هر كه فاطمه را به حق معرفتش بشناسد ليلة القدر را درک كرده است و همانا او فاطمه(علیها السلام) ناميده شد چون مردمان از كسب معرفت واقعى نسبت به وى عاجز هستند.

منابع:

تفسير فرات كوفی، فرات بن ابراهيم كوفی، ص۵۸۱؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۶۵.