فاطمه زهرا

عَنِ الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ: «سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَقُولُ:‏ سُمِّيَتْ فَاطِمَةَ لِأَنَّ اللَّهَ فَطَمَهَا وَ ذُرِّيَّتَهَا مِنَ النَّارِ مَنْ لَقِيَ اللَّهَ‏ مِنْهُمْ بِالتَّوْحِيدِ وَ الْإِيمَانِ بِمَا جِئْتُ بِهِ».(۱)

ترجمه:

امام رضا(علیه السلام) از اجداد طاهرینشان از امیر مؤمنان(علیه السلام) روایت فرموده که از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) شنيدم كه مى‏فرمود: دخترم، «فاطمه» ناميده شد زيرا خداوند تعالى او و ذرّيّه‏اش را از آتش بُریده است [و آتش را بر ایشان حرام نموده است] مشروط بر اينكه [ذریۀ او] پروردگارشان را با توحيد و ایمان به آنچه من از جانب پروردگارم آورده‌ام ملاقات نمایند

منابع:
امالی، شيخ طوسی، ص۵۷۰؛ تفسیر برهان، علامه بحرانی، ج۵، ص۲۴۶؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۱۸.

همچنین: عَنْ حُذَيْفَةَ وَ ابْنِ مَسْعُودٍ: قَالَ النَّبِيُّ‏: «إِنَّ فَاطِمَةَ أَحْصَنَتْ[حَصَّنَت] فَرْجَهَا فَحَرَّمَ اللَّهُ ذُرِّيَّتَهَا عَلَى النَّارِ.»؛ از حذیفه و ابن مسعود نقل شده که پيامبر اکرمفرمود: فاطمه دامان عفت خود را حفظ كرد لذا خداوند آتش جهنم را بر فرزندان او حرام كرد. عيون أخبار الرضا، شيخ صدوق، ج۲، ص۶۸؛ معانی الأخبار، شيخ صدوق، ص۱۰۶؛ خرائج و الجرائح، قطب راوندی، ج۱، ص۲۸۱؛ مناقب آل أبی طالب، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۱۰۷؛ كشف الغمة، اربلی، ج۲، ص۹۶؛ تفسير محيط اعظم، سيد حيدر آملی، ج۱، ص۵۷۲؛ تأويل الآيات، استرابادی، ج۲، ص۷۰۱؛ تفسیر برهان، علامه بحرانی، ج۵، ص۴۳۱؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۲۰؛ تفسير كنز الدقائق، شيخ محمد قمی مشهدی، ج۶، ص۱۷۹.
منابع اهل تسنن: فضائل سيدة النساء، ابن شاهين، ص۲۳؛ معجم الكبير، طبرانی، ج۲۲، ص۴۰۷؛ كامل، جرجانی، ج۵، ص۵۹؛ تاريخ بغداد، خطيب بغدادی، ج۳، ص۲۶۶؛ مناقب علی بن أبی طالب، ابن مغازلی، ص۲۷۷؛ ذكر أخبار إصبهان، حافظ ابو نعیم اصفهانی، ج۱، ص۲۴۲؛ شرف المصطفى، ابوسعد واعظ، ج‏۵، ص۳۰۹؛ مستدرک، حاكم نيشابوری، ج۳، ص۱۵۲ (حاکم گوید: هذا حديث صحيح الاسناد ولم يخرجاه)؛ مقتل الحسين، خوارزمی، ج‏، ص۹۴؛ ربيع الأبرار، زمخشری، ج۲، ص۱۱۱؛ تذكرة حمدونيه، ابن حمدون، ج۱، ص۱۱۶؛ تاريخ مدينه دمشق، ابن عساكر، ج۱۴، ص۱۷۴ و ج۶۳، ص۳۰؛ ذخائر العقبى، محب طبری، ص۴۸(أخرجه أبو تمام في فوائده)؛ وفيات الأعيان، ابن خلكان، ج۴، ص۱۷۵؛ شرح نهج البلاغه، ابن أبی الحديد، ج۱۸، ص۲۵۲؛ فرائد السمطين، جوینی شافعی ،ج‏۲، ص۶۵ ؛ وافی بالوفيات، صفدی، ج۴، ص۷۹؛ تهذيب الكمال، مزی، ج۳۵، ص۲۵۱؛ميزان الاعتدال، ذهبی، ج۳، ص۲۱۷؛ نظم درر السمطين، زرندی حنفی، ص۱۸۰؛ مجمع الزوائد، هيثمی، ج۹، ص۲۰۲؛لسان الميزان، ابن حجر، ج۴، ص۳۲۲؛ إمتاع الأسماع، مقريزی، ج۴، ص۱۹۶؛ جامع الصغير، سيوطی، ج۱، ص۳۵۲؛ جواهر العقدين، سمهودی، ج‏۲، ص۱۷۳؛ سبل الهدى و الرشاد، صالحی شامی، ج۱۱، ص۵۰ (صالحی شامی گوید: الطبرانی فی ” الكبير ” بسند رجاله ثقات عن ابن عباس…) ؛ كنز العمال، متقی هندی، ج۱۲، ص۱۰۸؛ صواعق المحرقه، ابن حجر هيتمی، ص۱۶۰؛ فيض القدير، مناوی، ج۲، ص۵۸۷؛ ينابيع الموده، قندوزی، ج۲، ص۳۲۰.

همچنین: حرام شدن آتش بر شیعیان حضرت زهرا:
«عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: يَا فَاطِمَةُ أَتَدْرِينَ لِمَ‏ سُمِّيتِ‏ فَاطِمَةَ؟ فَقَالَ عَلِيٌّ: يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ سُمِّيَتْ؟ قَالَ: لِأَنَّهَا فُطِمَتْ هِيَ وَ شِيعَتُهَا مِنَ النَّار.»؛ امام صادق از پدر بزرگوارش نقل كرده كه آن حضرت فرمود: رسول خدافرمودند: اى فاطمه آيا مى‏دانى براى چه “فاطمه” ناميده شدى؟ على عرضه داشت: يا رسول اللَّه براى چه [فاطمه] ناميده شده؟ رسول خدا فرمودند: زيرا او و شيعيانش از آتش دوزخ دور نگه داشته شده‏اند.علل الشرائع، شيخ صدوق، ج۱، ص۱۷۹؛ مناقب امام أمير المؤمنين، محمد بن سليمان كوفی، ج۲، ص۱۸۸؛ مناقب آل أبی طالب، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۱۱۰؛ كشف الغمة، اربلی، ج۲، ص۹۱؛ محتضر، حسن بن سليمان حلی، ص۲۳۳.
منابع اهل تسنن: ذخائر العقبى، محب طبری، ص۲۶؛ فضائل الثقلين، ايجی شافعی، ص۴۴۲؛ فضل آل البيت، مقريزی، ص۹۸؛ جواهر العقدين، سمهودی، ج‏۲، ص۱۷۴.

و همچنین: حرام شدن آتش بر محبین و دوستداران حضرت زهرا
قَالَ النَّبي: « إِنَّمَا سَمَّاهَا اللَّهُ فَاطِمَةَ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى فَطَمَها وَ مُحبّيها مِنَ النَّارِ »؛ پیامبر اکرم فرمود: همانا خدا او را فاطمه نامید؛ بدان دلیل که خدا او و دوستدارانش را از آتش [دوزخ] جدا کرده است.
منابع اهل تسنن: كنز العمال، متقی هندی، ج۱۲، ص۱۰۹؛ سبل الهدى و الرشاد، صالحی شامی، ج۱۱، ص۵۲.

همچنین: «عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ‏ إِنِّي‏ سَمَّيْتُ‏ ابْنَتِي‏ فَاطِمَةَ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَطَمَهَا وَ فَطَمَ مَنْ أَحَبَّهَا مِنَ النَّارِ.» از على بن ابى طالب روایت شده كه فرمود رسول خدا فرمود كه من دختر خودم را «فاطمه» نامیدم به اين جهت كه حق تعالى او و دوستان او را از آتش منع می‌كند و از جهنم‏ جدا می‌نماید. عيون أخبار الرضا، شيخ صدوق، ج۲، ص۵۱؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۱۲.
منبع اهل تسنن: فصول المهمه، ابن صباغ، ج۲، ص۱۱۶۳.

و همچنین: عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: «إِنَّمَا سُمِّيَتْ‏ فَاطِمَةُ فَاطِمَةَ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَطَمَ‏ مَنْ أَحَبَّهَا مِنَ النَّار.» ابو هريره گويد: دختر گرامى رسول خدا بدين جهت فاطمه ناميده شد كه خداوند- عزّ و جلّ- كسى را كه فاطمه را دوست داشته باشد، از آتش جهنّم بركنار خواهد كرد. علل الشرائع، شيخ صدوق، ج۱، ص۱۷۸؛ معانی الأخبار، شيخ صدوق، ص۶۴؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۱۳.