فاطمه زهرا

عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: «دَخَلْتُ عَلَى فَاطِمَةَ فَبَدَأَتْنِي‏ بِالسَّلَامِ‏ ثُمَ‏ قَالَتْ:‏ مَا غَدَا بِكَ؟ قُلْتُ: طَلَبُ الْبَرَكَةِ قَالَتْ: أَخْبَرَنِي أَبِي وَ هُوَ ذَا هُوَ أَنَّهُ مَنْ سَلَّمَ عَلَيْهِ وَ عَلَيَّ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ قُلْتُ لَهَا: فِي حَيَاتِهِ وَ حَيَاتِكِ؟ قَالَتْ: نَعَمْ وَ بَعْدَ مَوْتِنَا».

ترجمه:

يزيد بن عبد الملک از پدرش، از جدّش روايت كرده است كه گفت: من بر حضرت فاطمه(علیها السلام) وارد شدم، او در سلام، پيش‌دستى كرد و فرمود: چه چيزى تو را به اينجا آورده است؟ گفتم: طلب بركت.
آن حضرت فرمود: پدرم – که صاحب چنان عظمتی است – به من خبر داد که هر كس بر او [رسول خداصلی الله علیه و آله] و بر من سه روز سلام دهد خداوند بهشت را بر او واجب سازد. گفتم: در زمان حيات او و شما؟ فرمود: بله [در زمان حيات ما] و بعد از وفات ما.

منابع:
تهذيب الأحكام، شيخ طوسی، ج۶، ص۹؛ مناقب آل أبی طالب، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۱۳۹ – ۱۴۰؛ مزار، محمد بن جعفر مشهدی، ص۳۵؛ وسائل الشيعة، حر عاملی، ج۱۴، ص۳۶۷؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۹۷، ص۱۹۴.

همچنین: عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ النوفلي عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: «دَخَلْتُ عَلَى فَاطِمَةَ بِنْت رَسُول اللّه قال: فَبَدَأَتْنِي‏ بِالسَّلَامِ‏ قَالَ‏ و قَالَتْ:‏ قَالَ أَبِي وَ هُوَ ذَا هُوَ: مَنْ سَلَّم عَلَيَّ وَ عَلَيكِ ثَلاثَة أيَّام، فَلَهُ الجَنّة. قُلْتُ لَهَا: ذا فِي حَيَاتِهِ وَ حَيَاتِكِ أَو بَعْدَ مَوْته وَ مَوْتكِ؟ قَالَتْ: فِي حَيَاتنا وَ بَعْدَ وَفَاتنَا.» يزيد بن عبد الملک از پدرش، از جدّش روايت كرده است كه گفت: من بر حضرت فاطمه وارد شدم، او در سلام پيش دستى كرد. سپس فرمود: پدرم – که صاحب چنان عظمتی است – به من فرمود: دخترم هر كس بر من و بر تو سه روز سلام دهد خداوند بهشت را بر او واجب سازد. گفتم: در زمان حيات او و شما و یا پس از موت او و شما؟ فرمود: بله در زمان حيات ما و بعد از وفات ما.
منبع اهل تسنن: مناقب أهل البيت، ابن مغازلی، ص۴۲۶.