فاطمه زهرا

«رُوِيَ‏ أَنَّ الْيَهُودَ كَانَ لَهُمْ عُرْسٌ فَجَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ وَ قَالُوا: لَنَا حَقُّ الْجِوَارِ فَنَسْأَلُكَ أَنْ تَبْعَثَ فَاطِمَةَ بِنْتَكَ إِلَى دَارِنَا حَتَّى يَزْدَادَ [یزدانَ] عُرْسُنَا بِهَا وَ أَلَحُّوا عَلَيْهِ‏ فَقَالَ: إِنَّهَا زَوْجَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ هِيَ بِحُكْمِهِ وَ سَأَلُوهُ أَنْ يَشْفَعَ إِلَى عَلِيٍّ فِي ذَلِكَ وَ قَدْ جَمَعَ الْيَهُودُ الطِّمَّ وَ الرِّمَّ مِنَ الْحُلِيِّ وَ الْحُلَلِ وَ ظَنَّ الْيَهُودُ أَنَّ فَاطِمَةَ تَدْخُلُ فِي بِذْلَتِهَا وَ أَرَادُوا اسْتِهَانَةً بِهَا فَجَاءَ جَبْرَئِيلُ بِثِيَابٍ مِنَ الْجَنَّةِ وَ حُلِيٍّ وَ حُلَلٍ لَمْ يَرَوْا مِثْلَهَا فَلَبِسَتْهَا فَاطِمَةُ وَ تَحَلَّتْ بِهَا فَتَعَجَّبَ النَّاسُ مِنْ زِينَتِهَا وَ أَلْوَانِهَا وَ طِيبِهَا فَلَمَّا دَخَلَتْ فَاطِمَةُ دَارَ الْيَهُودِ سَجَدَ لَهَا نِسَاؤُهُمْ يُقَبِّلْنَ الْأَرْضَ بَيْنَ يَدَيْهَا وَ أَسْلَمَ بِسَبَبِ مَا رَأَوْا خَلْقٌ كَثِيرٌ مِنَ الْيَهُودِ».

ترجمه‏:

روايت شده يهود [مجلس] عروسى داشتند، به حضور رسول خدا آمدند و گفتند: ما [بر شما] حقّ همسايگى داريم، از شما تقاضا مى‏كنيم كه دخترت فاطمه(علیهاالسلام) را به خانۀ ما بفرستى تا موجب زینت عروسی ما باشد و در اين مورد خيلى اصرار كردند تا اينكه پيامبر(صلی الله علیه و آله) به ايشان فرمود: فاطمه(علیهاالسلام) همسر على بن ابى طالب(علیه السلام) است و بايد على(علیه السلام) در اين مورد نظر دهد. آنها [وقتى اين جواب را شنيدند] از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) تقاضا كردند كه در اين رابطه با على(علیه السلام) صحبت کند و رضايت وى را جلب نمايد.
زنان يهودى براى شركت در آن مجلس، هرچه زيور و لباس فاخر داشتند جمع كردند و فكر مى‏كردند كه فاطمه(علیهاالسلام) با همان لباس‌هاى معمول روزمرّه در آن مجلس حاضر خواهد شد و آنان مى‏خواستند او را مورد توهين و تحقير قرار دهند. جبرئيل، لباس‌ها، زيورها و حله‌هايى از بهشت آورد که مثل آن را ندیده بودند. حضرت فاطمه(علیهاالسلام) آنها را پوشيد و خود را به آنها زينت کرد همه از زيبايى و رنگ و بوى خوش آنها تعجب ‏نمودند و هنگامى كه فاطمه(علیهاالسلام) [با آن وضعيت] وارد خانه يهودیان گرديد زنان حاضر در مجلس [از روی بُهت و حيرت] در مقابل آن حضرت به سجده افتادند و زمينِ جلوی پای حضرت زهرا(علیهاالسلام) را می‌بوسيدند و بسيارى از یهودیان به سبب آنچه كه ديدند اسلام آوردند.

منابع:
خرائج و الجرائح، راوندی، ج۲، ص۵۳۸ – ۵۳۹؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۳۰.