فاطمه زهرا

«عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ‏ فِي قَوْلِهِ‏ تَعَالَى ﴿إِنَّها لَإِحْدَى الْكُبَرِ * نَذِيراً لِلْبَشَرٍ﴾( المدثر:۳۵) قَالَ: يَعْنِي فَاطِمَةَ».

ترجمه:

از ابی حمزه از امام محمّد باقر(علیه السلام) روایت شده که دربارۀ آیۀ «همانا او يكى از بزرگترین‌ها است؛ هشدار دهندۀ بشر است» فرمود: منظور خدا در اين آيه حضرت فاطمۀ زهرا(علیها السلام) است.

منابع:

تفسير قمی، علی بن ابراهيم قمی، ج۲، ص۳۹۶؛ تفسیر برهان، علامه بحرانی، ج۵، ص۵۲۸؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۲۴، ص۳۳۱ و ج۴۳، ص۲۳؛ تفسير نور الثقلين، حويزی، ج۵، ص۴۵۸؛ تفسير كنز الدقائق، شيخ محمد قمی مشهدی، ج۱۴، ص۲۷.