فاطمه زهرا

«فَلَمَّا سَأَلَهُ الْكُفَّار أَنْ يُرِيَهُمْ انْشِقَاق الْقَمَرِ وَ قَدْ بَانَ لِخَدِيجَةَ حَمْلُهَا بِفَاطِمَةَ وَ ظَهَرَ ، قَالَتْ خَدِيجَةُ: وَا خَيْبَةَ مَنْ كَذَّبَ مُحَمَّداً وَ هُوَ خَيْرُ رَسُولٍ وَ نَبِيٍّ، فَنَادَتْ فَاطِمَةُ مِنْ بَطْنِهَا: يَا أُمَّاهْ لَا تَحْزَنِي وَ لاَ تَرهَبي‏ فَإِنَّ اللَّهَ مَعَ أَبِي، فَلَمَّا تَمَّتْ أَيَّامُ حَمْلِهَا وَ انْقَضَی وَضَعَتْ فَاطِمَةَ فَأَشْرَقَ بِنُورِ وَجْهِهَا الْفَضَاءُ».

ترجمه:

آن هنگام که کفار، از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) درخواست نمودند تا شکافتن ماه را به آنها نشان دهد – زمانی بود که خدیجه(علیها السلام)، تازه دریافته بود که به فاطمه(علیها السلام) حامله است.- خدیجه(علیها السلام) در مقابل در خواست کفار چنین گفت: چقدر زیانکار است آنکه حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) را تکذيب نماید و حال آنکه او بهترین رسول و پيامبر است.
وقتی فاطمه(علیها السلام) از رحم مادرش این سخنان را شنید، ندا داد: ای مادر! محزون مباش و مترس؛ زيرا که خدا با پدر من است.
چون مدّت حمل به سر آمد، فاطمه(علیها السلام) متولد شد و فضا به نور روی او روشن گردید.

منابع:
جنة العاصمة، علامه مير جهانی ،ص۳۵۷.
منابع اهل تسنن: الرقائق معروف بالأخوانيات، شيخ عبد الله حنفی، ص۲۵۰ مخطوط؛ الروض الفائق في المواعظ و الرقائق، ابو مدين شعیب بن عبد الله بن سعد مصری، ص۲۱۴ ط القاهرة . (بنابر نقل شرح احقاق الحق، آیت الله مرعشی نجفی، ج۱۰، ص۱۳ و ج۴، ص۴۷۴).