فاطمه زهرا

«قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: ﴿اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‏ مَثَلُ نُورِهِ‏ كَمِشْكاةٍ﴾(النور:۳۵) فَاطِمَةُ‏ (فِيهَا مِصْباحٌ﴾‏ الْحَسَنُ ﴿الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ﴾ الْحُسَيْنُ ﴿الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌ‏﴾ فَاطِمَةُ كَوْكَبٌ‏ دُرِّيٌ‏ بَيْنَ‏ نِسَاءِ أَهْلِ الدُّنْيَا…»

ترجمه:

امام صادق(علیه السلام) راجع به قول خداى تعالى ﴿اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‏ مَثَلُ نُورِهِ‏ كَمِشْكاةٍ﴾ [خدا نور آسمانها و زمين است، حكايت نور او چون چراغدانی است] فرمود: [آن چراغدان] فاطمه(علیها السلام) است.
﴿فِيهَا مِصْباحٌ﴾‏ [در آن چراغدان چراغيست] آن چراغ حسن(علیه السلام) است.
﴿الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ﴾ [چراغ در حبابی بلورین است] آن حباب بلورین، حسين(علیه السلام) است.
﴿الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌ‏﴾ [آن حباب بلورین مانند اختر درخشانى است] فاطمه(علیها السلام) اختری درخشان در ميان زنان جهان‏ است.

منابع:
مسائل علی بن جعفر، علی بن جعفر صادق، ص۳۱۶؛ تفسير قمی، علی بن إبراهيم قمی، ج۲، ص۱۰۳؛ كافی، شيخ كلينی، ج۱، ص۱۹۵؛ تفسير فرات، فرات كوفی، ص۲۸۲؛ تفسير غريب القرآن، طريحی، ص۴۰ – ۴۱؛ تفسیر برهان، علامه بحرانی، ج۴، ص۶۷؛ غاية المرام، علامه بحرانی، ج۳، ص۲۵۹؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴، ص۱۸ – ۱۹ و ج۲۳، ص۳۰۴؛ تفسير نور الثقلين، حويزی، ج۳، ص۶۰۲؛ تفسير كنز الدقائق، شيخ محمد قمی مشهدی، ج۹، ص۳۰۸.