فاطمه زهرا

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ قَالَ: «إِنَّمَا سُمِّيَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ الطَّاهِرَةَ لِطَهَارَتِهَا مِنْ كُلِّ دَنَسٍ وَ طَهَارَتِهَا مِنْ كُلِّ رَفَثٍ وَ مَا رَأَتْ قَطُّ يَوْماً حُمْرَةً وَ لَا نِفَاساً».

ترجمه:

امام باقر(علیه السلام) از پدران بزرگوارش روايت کرده است که: فاطمه(علیهاالسلام) دختر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) را به سبب پاک بودنش از هر آلودگی و پاک بودنش از هر زشتی، «طاهره» ناميدند، و او هرگز مبتلا نشد به آنچه زنان دیگر مبتلا می‌گردند.

منابع:

بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۱۹؛ بيت الأحزان، محدث قمی، ص۲۴؛ خصائص فاطميه، كجوری، ج۱، ص۱۶۱- ۱۶۲.

همچنین: پیامبر به عایشه فرمود:«يَا حُمَيْرَاءُ إِنَّ فَاطِمَةَ لَيْسَتْ كَنِسَاءِ الْآدَمِيِّينَ لَا تَعْتَلُّ كَمَا يَعْتَلِلْنَ ‏[یَعْتَلُونَ]»؛ اى حميرا! به درستى كه فاطمه مثل زنان معمولى نيست و مبتلا نمی‌شود به آن چه زنان دیگر به آن مبتلا می‌گردند. إعلام الورى، شيخ طبرسی، ج۱، ص۲۹۱؛ مناقب آل أبی طالب، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۱۱۰؛ طرائف، سيد ابن طاووس، ص۱۱۱؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۳۷، ص۶۵.
منابع اهل تسنن: معجم الكبير، طبرانی، ج۲۲، ص۴۰۱؛ مقتل الحسين، خوارزمی، ج‏۱، ص۱۰۵؛ فرائد السمطين، جوینی، ج‏۲، ص۶۱؛ مجمع الزوائد، هيثمی، ج۹، ص۲۰۲ (هیثمی گوید: رواه الطبراني و فيه أبو قتادة الحراني و ثقه أحمد و قال كان يتحرى الصدق و أنكر على من نسبه إلى الكذب).