فاطمه زهرا

عَنْ بُرَيْدٍ الْعِجْلِيِّ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُ: «لَمَّا تُوُفِّيَتْ خَدِيجَةُ جَعَلَتْ فَاطِمَةُ تَلُوذُ بِرَسُولِ اللَّهِ وَ تَدُورُ حَوْلَهُ، وَ تَقُولُ: يَا أَبَتِ، أَيْنَ أُمِّي؟ قَالَ: فَنَزَلَ جَبْرَئِيلُ فَقَالَ لَهُ: رَبُّكَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُقْرِئَ فَاطِمَةَ السَّلَامَ، وَ تَقُولَ لَهَا: إِنَّ أُمَّكِ فِي بَيْتٍ مِنْ قَصَبٍ، كِعَابُهُ‏ مِنْ ذَهَبٍ، وَ عُمُدُهُ يَاقُوتٌ أَحْمَرُ، بَيْنَ آسِيَةَ وَ مَرْيَمَ بِنْتِ عِمْرَانَ، فَقَالَتْ فَاطِمَةُ: إِنَ‏ اللَّهَ‏ هُوَ السَّلَامُ‏، وَ مِنْهُ السَّلَامُ، وَ إِلَيْهِ السَّلَامُ».

ترجمه:

از برید عجلی روایت شده که گفت: شنیدم از امام صادق(علیه السلام) که می‌فرمود:
هنگامی که حضرت خديجه رحلت نمود فاطمه(علیها السلام)دائما به رسول خدا(صلی الله علیه و آله) پناه می‏برد و در اطراف او می‏گشت و می‏گفت: ای پدر! مادرم کجاست؟
[در اين حال] جبرئيل بر او نازل گرديد و گفت: پروردگارت دستور داده است به فاطمه سلام برسانی و به او بگویی که مادرت در خانه‏ای است از جنس قَصَب [گیاهی که ساقه‌اش گره گره است] که گره‌هایش از طلاست و ستونهای آن از ياقوت سرخ است بین آسيه [همسر فرعون] و مريم دختر عمران.
پس فاطمه(علیها السلام) فرمود: خداوند سلام است، و سلام از او و به سوی اوست.

منابع:
امالی، شيخ طوسی، ص۱۷۵؛ خرائج و جرائح، قطب الدين الراوندی، ج۲، ص۵۲۹ و۵۳۰؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۱۶، ص۱ و ج۱۸، ص۳۸۵؛ و ج۴۳، ص۲۸.