فاطمه زهرا

أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ قَالَ‏: «كَانَتْ فَاطِمَةُ مِنْ أَعَزِّ النَّاسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا يَوْماً وَ هِيَ تُصَلِّي فَسَمِعَتْ كَلَامَ رَسُولِ اللَّهِ فِي رَحْلِهَا فَقَطَعَتْ صَلَاتَهَا وَ خَرَجَتْ مِنَ الْمُصَلَّى فَسَلَّمَتْ عَلَيْهِ فَمَسَحَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهَا وَ قَالَ: يَا بُنَيَّةُ كَيْفَ أَمْسَيْتِ رَحِمَكِ اللَّهِ عَشِّينَا غَفَرَ اللَّهُ لَكِ وَ قَدْ فَعَلَ‏.»(۱)

ترجمه:

ابو سعيد خدرى گويد:فاطمه(علیهاالسلام) در نزد رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از عزيزترين مردم بود، در يكى از روزها كه فاطمه(علیهاالسلام) مشغول نماز بود رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نزد وى آمد و فاطمه(علیهاالسلام) تا صداى رسول خدا(صلی الله علیه و آله) را در سجادۀ خود شنيد، نماز را قطع نموده از مصلّاى خود خارج شد و به آن حضرت سلام كرد، رسول خدا(صلی الله علیه و آله) دست خود را بر سر فاطمه(علیهاالسلام) كشيده و فرمود: دخترم! خدا تو را رحمت كند امروز را چگونه به شب رساندی؟ برایمان شام بیاور. خدا تو را مورد غفران قرار دهد و البته تو مورد غفران هستی.

منابع:
مناقب آل أبی طالب، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۱۱۳؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۴۰.

همچنین: فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ [ وَ آلِهِ ] وَ سَلَّمَ بِيَدِهِ فَانْطَلَقَا حَتَّى دَخَلَا عَلَى فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَامُ فِي مُصَلّاهَا وَ قَدْ صَلَّتْ وَ خَلْفُهَا جَفْنَةٌ تَفُورُ دُخاناً فَلَمَّا سَمِعَت كَلَامَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ [ وَ آلِهِ ] وَ سَلَّمَ فِي رَحلِها خَرَجَتْ مِنَ الْمُصَلَّى فَسَلَّمَت عَلَيْهِ وَ كَانَتْ أَعَزَّ النَّاسِ عَلَيْهِ فَرَدَّ السَّلَامَ وَ مَسَحَ بِيَدِهِ عَلَى رَأْسِهَا وَ قَالَ: كَيْفَ أَمْسَيْتَ رَحِمَكِ اللَّهُ؟ عشينا غَفَرَ اللَّهُ لَكَ وَ قَدْ فَعَلَ…» پيغمبر اكرم دست امير المؤمنين على را گرفت و متوجه خانه حضرت على شدند، موقعى كه وارد خانه گرديدند ديدند فاطمه در محراب عبادت می‌باشد و نماز می‌خواند ، پشت سر فاطمه كاسۀ غذایی بود كه بخار از آن بلند می‌شد. هنگامى كه فاطمۀ زهرا صداى مبارک رسول خدا را شنيد از محل نماز خارج گرديد و بر آن حضرت سلام كرد. پيغمبر خدا جواب سلام آن بانو را – كه نزد او عزيزترين مردم محسوب می‌شد داد – و دست مبارک خود را بر سر فاطمه كشيد و به وى فرمود: اى دخترم! روز را چگونه شب كردى؟ خدا تو را رحمت كند، شام براى ما بياور، خدا تو را بیامرزد و البته که آمرزيده است.
منابع اهل تسنن: فضائل فاطمة الزهراء، عمر بن شاهين (ابن شاهين)، ص۶۷؛ فضائل سيدة النساء، عمر بن شاهين (ابن شاهين)، ص۲۶.