منقبت بیست و دوم: زیارت فاطمه، زیارت پیامبر
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الصُّهْبَانِ الْبَاهِلِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَال قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: «..إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَكَّلَ بِفَاطِمَةَ رَعِيلاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ يَحْفَظُونَهَا مِنْ بَيْنِ يَدَيْهَا وَ مِنْ خَلْفِهَا وَ عَنْ يَمِينِهَا وَ عَنْ يَسَارِهَا وَ هُمْ مَعَهَا فِي حَيَاتِهَا وَ عِنْدَ قَبْرِهَا بَعْدَ مَوْتِهَا يُكْثِرُونَ الصَّلَاةَ عَلَى أَبِيهَا وَ بَعْلِهَا وَ بَنِيهَا فَمَنْ زَارَنِي بَعْدَ وَفَاتِي فَكَأَنَّمَا زَارَنِي فِي حَيَاتِي وَ مَنْ زَارَ فَاطِمَةَ فَكَأَنَّمَا زَارَنِي وَ مَنْ زَارَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ فَكَأَنَّمَا زَارَ فَاطِمَةَ وَ مَنْ زَارَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ فَكَأَنَّمَا زَارَ عَلِيّاً وَ مَنْ زَارَ ذُرِّيَّتَهُمَا فَكَأَنَّمَا زَارَهُمَا..»( )
ترجمه:
امام صادق(علیه السلام) از امام باقر(علیه السلام) و ایشان از جابر بن عبدالله انصاری روایت میفرمایند که رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمودند: خداى مهربان گروهى از ملائكه را موکل به فاطمه(علیها السلام) قرار داده که او را از پیش رو و پشت سر و از سمت راست و چپش حفظ مینمايند و اين ملائكه همراه اویند در زمان حياتش و بعد از رحلت او نزد قبر او هستند و صلوات بسیار بر پدر و شوهر و فرزندانش میفرستند. كسى كه مرا پس از وفاتم زيارت نمايد گويا مرا در زمان حياتم زيارت كرده است و كسى كه فاطمه(علیها السلام) را زيارت كند مانند اين است كه مرا زيارت كرده و كسى كه علی بن ابى طالب(علیهما السلام) را زيارت كند مثل اين است كه فاطمه(علیها السلام) را زيارت كرده و كسى كه حسن و حسين(علیهما السلام) را زيارت كند گويا علی بن ابى طالب(علیهما السلام) را زيارت كرده و كسى كه فرزندان امام حسن و حسین(علیهما السلام) را زيارت كند نظير اين است كه خود ايشان را زيارت كرده باشد.
منابع:
بشارة المصطفى، طبری، ص۲۲۰؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۵۸ و ج۹۷، ص۱۲۲- ۱۲۳.
منبع اهل تسنن: أهل بيت، توفيق أبو علم، ص۱۳۹ مطبعة السعادة بالقاهرة (بنابر نقل شرح إحقاق الحق، سيد مرعشی، ج۱۹، ص۱۱۵).





















