فاطمه زهرا

عَنْ جَابِر [بْنِ یَزِیدَ الْجُعْفِيِ] عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ  قَالَ: قُلْتُ: لِمَ سُمِّيَتْ فاطمةُ الزَّهْرَاءُ، زهراءَ؟ فقَالَ: «لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ و جَلَّ خَلَقَهَا مِنْ‏ نُورِ عَظَمَتِهِ فَلَمَّا أَشْرَقَتْ أَضَاءَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ بِنُورِهَا…‏»

ترجمه:

ااز جابر بن یزید جعفی، از امام صادق روايت شده که گفت: پرسيدم چرا حضرت فاطمۀ زهرا، «زهراء» نامیده شدند؟ حضرت فرمود: برای این كه خداى تعالى او را از نور عظمت خود آفرید و زمانی که آن نور درخشيد، تمام آسمانها و زمين به نور او روشن گشت

منابع:

إمامة و التبصرة، علی ابن بابويه قمی، ص۱۳۳؛ علل الشرائع، شيخ صدوق، ج۱، ص۱۷۹ – ۱۸۰؛ معانی الأخبار، شيخ صدوق، ص۶۴؛ دلائل الامامه، طبری شیعی، ص۱۴۹؛ نوادر المعجزات، طبری (شيعی)، ص۸۲(طبری روایت را از جابر بن عبد الله، از امام باقر)؛ دُر النظيم، عاملی، ص۴۵۶؛ عدد القوية، علامه حلی، ص۲۲۷؛ كشف الغمه، إربلی، ج۲، ص۹۲؛ محتضر، حسن بن سليمان حلی، ص۲۳۴؛مجمع البحرين، طريحی، ج۳، ص۳۲۱؛جواهر السنيه، حر عاملی، ص۲۳۹؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۴۳، ص۱۲.

منبع اهل تسنن: اهل البیت، توفیق ابوعلم، ص۱۱۲: (بنابر نقل شرح احقاق الحق، آیت الله مرعشی نجفی، ج۱۹، ص۱۰).

همچنین: «عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ: قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى خَلَقَ أَرْبَعَةَ عَشَرَ نُوراً مِنْ‏ نُورِ عَظَمَتِهِ قَبْلَ خَلْقِ آدَمَ بِأَرْبَعَةَ عَشَرَ أَلْفَ عَامٍ فَهِيَ أَرْوَاحُنَا. فَقِيلَ لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ عُدَّهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَمَنْ هَؤُلَاءِ الْأَرْبَعَةَ عَشَرَ نُوراً؟ فَقَالَ مُحَمَّدٌ وَ عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ تِسْعَةٌ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ وَ تَاسِعُهُمْ قَائِمُهُمْ»؛ امام باقر فرمود: خداوند چهارده هزار سال قبل از آفرينش آدم، چهارده نور را از نور عظمت خود آفريد كه آنها ارواح ما هستند. عرض شد آنها را نام ببريد كه آن‏چهارده نور ی هستند؟ حضرت فرمود: محمّد و علی و فاطمه، حسن و حسين و نه نفر از فرزندان حسين كه نُهمین نفر از ایشان  قائم ايشان است. محتضر، حسن بن سليمان حلی، ص۲۲۸؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج۲۵، ص۴.