ترجمه:
از ابن عباس منقول است که پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمودند: … اگر حلم و بردباری به صورت یک انسان مجسّم در آید، می‌شود علی بن ابیطالب(علیه السلام) و اگر فضل به صورت شخصی مجسم شود، آن شخص، امام مجتبی(علیه السلام) است. اگر حیا صورتی باشد، آن صورت امام حسین(علیه السلام) است. اگر حُسن و نیکی به صورت شخصی در آید آن شخص، حضرت فاطمۀ زهرا(علیها السلام) است. بلکه آن حضرت(علیها السلام) اعظم از حُسن است، به راستی که دخترم فاطمه (علیها السلام) از جهت ریشه و شرافت و کرم، بهترینِ اهل زمین است.
منابع:
مائة منقبة، ابن شاذان، ص۱۳۵ – ۱۳۶؛ غاية المرام، علامه بحرانی، ج۵، ص۳۴ و ص۲۰۳ – ۲۰۴.
منبع اهل تسنن: مقتل الحسين، خوارزمی، ج۱، ص۱۰۰؛
و همچنین: عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آله وَ سَلَّمَ :«… لَوْ كانَ الْحِلْمُ رَجُلًا لَكَانَ عَلِيّاً، وَ لَوْ كَانَ الْعَقْلُ رَجُلًا لَكَانَ حَسَناً [الْحَسَنَ]، وَ لَوْ كَانَ السَّخَاءُ رَجُلًا لَكَانَ حُسَيْناً [الْحُسَيْنَ]، وَ لَوْ كَانَ الْحُسْنُ شَخْصاً لَكَانَ فَاطِمَةَ بَلْ هِيَ أَعْظَمُ، إنَّ فَاطِمَةَ ابْنَتِي خَيْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ عُنْصُراً وَ شَرَفاً وَ كَرَماً»؛ اگر حلم و بردباری به شکل انسانی در آید علی خواهد بود و اگر عقل در قالب انسانی تجسم یابد حسن خواهد شد و اگر جود و سخا انسانی شود حسین خواهد بود و اگر نیکویی شخصیت یابد حتماً فاطمه می‌شود. به راستی که دخترم بهترینِ اهل زمین است از لحاظ اصل و حسب و شرافت و کرامت.
منابع اهل تسنن: فرائد السمطین، جوینی شافعی، ج۲، ص۶۹؛ أهل البيت، توفيق أبو علم، ص۲۲۸ (ط الاولى بمصر) بنابر نقل احقاق الحق، آیت الله مرعشی نجفی، ج۱۸، ص۵۱۴.
و همچنین: عَن ابْنِ عَباس قَالَ: قَالَ رَسُولُ الله: «…لَوْ كَانَ الْحِلْمُ رَجُلًا لَكَانَ الْحُسَيْنَ وَ لَوْ كَانَ الْعَقْلُ رَجُلًا لَكَانَ الْحَسَنَ وَ لَوْ كَانَ السَّخَاءُ رَجُلًا لَكَانَ عَلِيّاً وَ لَوْ كَانَ الْحُسْنُ شَخْصًا لَكَانَ فَاطِمَةَ. ابْنَتِي خَيْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ عُنْصُراً وَ شَرَفاً وَ كَرَماً»؛ رسول خدا فرمود: … اگر حلم و بردباری به شکل انسانی در آید حسین خواهد بود و اگر عقل در قالب انسانی تجسم یابد حسن خواهد شد و اگر جود و سخا انسانی شود علی خواهد بود و اگر نیکویی شخصیت یابد حتماً فاطمه می‌شود. دخترم بهترینِ اهل زمین است از لحاظ اصل و حسب و شرافت و کرامت.
منبع اهل تسنن: مودة القربى، علامه سيد على بن شهاب الدين همدانی حسينی، ص۱۱۸ ط لاهور : (بنابر نقل شرح احقاق الحق، آیت الله مرعشی نجفی، ج۱۵، ص۱۳۳).