ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ

روزی یکی از شاگردان فقیه مقدس، میرزای تبریزی قدس سره خبر داد که بعضی افراد در خصوص « حدیث کساء » به نحو موجود در «مفاتیح الجنان » ایجاد اشکال کرده و مفاتیحی ارائه نموده‌اند که بدون حدیث کساء می‌باشد.

فقیه مقدس، میرزای تبریزی قدس سره سخت ناراحت شده و فرمودند:

حدیث کسای مشهور و معروفِ بین علما و مؤمنین، همین حدیث کسای موجود در «مفاتیح الجنان» است و بسیار مجرب می‌باشد.

حدیث کساء، توسل به مقام شامخ ائمه است و مضامین آن بسیار عالی می‌باشد و بسیاری از افراد جهت حل مشکل، آن را تجربه کرده و نتیجه گرفته‌اند. اصولاً توسل به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله، صدیقه‌ی طاهره علیها السلام و ائمه‌ی معصومین علیهم السلام و واسطه‌ی قرار دادن آنها در پیشگاه خداوند متعال برای برآورده شدن حاجات از مسلّمات و مرتکزات در اذهان عموم مؤمنین، علما و اصحاب ائمه علیهم السلام بوده و جای هیچ شک و شبه ای در آن نیست و اگر در موردی مانند این موارد که از مسلّمات بین مؤمنین است روایات زیادی در دسترس نباشد، که نه به جهت ضعف مطلب؛ بلکه به جهت وضوح مطلب و رسوخ آن در اذهان است، این خود کافی بوده و نیازی به نقل و ضبط ندارد.

اصحاب ائمه علیهم السلام عمده‌ی اهتمامشان بر این بود که در فروع، جهات مختلف را مورد سؤال قرار داده و روایات آن را ضبط و نقل نمایند و در اصول و مسائل اعتقادی و آنچه که به مقام و منزلت معصومین علیهم السلام مربوط می‌شود، به جهت وضوح و مسلم بودن به سؤال و نقل معدود اکتفا می‌کردند. مسئله‌ی توسل به پیامبر اکرم‌صلی الله علیه وآله و اهل بیت علیهم السلام امری نیست که کسی بتواند در آن تشکیک نماید، هر چند بعضی‌ها که نمی‌دانند یا نمی‌خواهند بدانند، از جهاتی در صدد ایجاد شبهه در اذهان مردم؛ به خصوص ضعفای مؤمنین هستند، اما تلاش اینان بی‌ثمر بوده و به نتیجه‌ای نخواهد رسید. مگر نه اینکه خداوند متعال در قرآن مجید فرموده است:«وَابْتَغُوا اِلَیْه الْوَسِیلَه»؛ یعنی برای رسیدن به خداوند و تقرب به درگاه او وسیله بجویید. چه وسیله و واسطه‌ای مهم‌تر و اساسی‌تر از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و ائمه‌ی معصومین علیهم السلام می‌باشد! توسل به آن ذوات مقدسه نه تنها در میان مؤمنین این امت و علما و اصحاب ائمه علیهم السلام امری رایج بوده بلکه در انبیا سابق هم مورد توجه بوده است؛ چنان که از روایاتی که در توبه‌ی حضرت آدم در ذیل آیه‌ی شریفه‌ی:«وَتَلقّی آدَمُ مِن رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیْه» وارد شده و غیر از این مورد، از روایات متعدد در مورد انبیا به دست می‌آید. بنابراین، توسل والتجا به آن بزرگواران و شفیع قرار دادن آنها در پیشگاه خداوند متعال جهت عظمت مقامی که برای آن حضرات در نتیجه‌ی عبودیت و نهایت تذلل و بندگی‌شان در درگاه خداوند ثابت است، به خواندن دعای توسل یا حدیث کساء و امثال آن از مصادیق:«اِبْتَغُوا اِلَیْهِ الْوَسِیلَهَ» و موجب نجات و خلاصی از ناگواری‌ها و دشواری‌ها و ایجاد زمینه‌ی برخورداری از برکات و مواهب می‌باشد. همان طور که شفاعت آنها در آخرت موجب نجات و رهایی از عذاب آخرت است و مؤمنین به شفاعت آن بزرگواران امید دارند و خداوند متعال هم شفاعت آنها را می‌پذیرد، بر اساس آیه‌ی شریفه‌ی:«یَوْمَئِذٍ لاتَنْفَعُ الشَّفَاعَهُ عِنْدَهُ اِلّا لِمَنْ اَذِنَ لَهُ » اگر بنا باشد که خداوند متعال به شفاعت کسی در روز قیامت اذن بدهد، در اول مرتبه پیامبر اکرم‌صلی الله علیه وآله و اهل بیت طاهرینش علیهم السلام می‌باشند و رسول گرامی اسلام‌صلی الله علیه وآله و ائمه علیهم السلام قدر متیقن از اذن در شفاعت می‌باشند، همان طور که قبول ولایت آن بزرگواران، اقتدا و تأسی به آنها در مقام عمل، تنها راه رسیدن به سعادت و رستگاری می‌باشد و هدایت تنها در این راه است که:«الصِّراطُ الْاَقْوَمُ وَالسَّبِیلُ الأَعْظَمُ اَفَمَن یَهْدِی اِلَی الْحَقِّ اَحَقُّ اَنْ یُتَبَّعَ اَمَّنْ لا یَهِدِّی اِلّا اَنْ یُهْدی فَما لَکُم کَیْفَ تَحْکُمُون».

یکی از مصادیق «وَابْتَغُوا اِلَیْهِ الْوَسِیلَهَ» دعا است که حدیث کساء را شامل می‌شود. این حدیث شریف را بخوانید که نتایج آن را بزرگان از مؤمنین دیده‌اند و ان شاء اللَّه به عنایت امام زمان علیه السلام امور حل می‌شود. نگران نباشید. از خدا بخواهید که لذت عبادت را به شما عنایت نماید و بعد از چشیدن حلاوت عبادت، معنویتی در خود احساس می‌کنید که لذت آن از هر چیزی بالاتر خواهد بود.

منبع: سایت معظم له / برگرفته از کتاب سیره ى عالمانه و پندهاى حکیمانه ى استاد الفقهاء والمجتهدین میرزا جواد تبریزى قدس سره .

ایام شهادت فاطمه-سلام الله علیها- ایام شهادت رسول خدا-صلی الله علیه وآله
چون ایام، ایام شهادت خاتم انبیاست، این روزها بسیار عظیم است. شهادت حضرت زهرا شهادت خود پیغمبر است. ” فاطمة بضعة مني “. این حدیث مورد اتفاق عامه و خاصه است.- هر کس مسلمان است، اهل هر مذهبی، هر ملتی، باید روز شهادت فاطمه‌ی زهرا روز حزن و اندوه او باشد، اختصاص به خصوص شیعه نیست.- متن حدیث در همه‌ی صحاح است؛ آن هم فقه حدیث غوغایی است.
این ایام وظیفه‌ی عمده‌ی شما این است که همه‌تان پراکنده بشوید در بلاد. نتیجه فقاهت شناساندن یگانه حبیبه‌ی خداست به خلق خدا. نه من، نه تو، نه شیخ طوسی تا شیخ انصاری درک کرد که فاطمه‌ی زهرا کیست. ” لأن الخلق فطموا عن معرفتها “. همه‌ی ما مقصر هستیم، نه او را شناختیم کما هی، نه به دیگران شناساندیم.

مقام و منزلت علمی فاطمه -سلام الله علیها- نزد اهل بیت علیهم السلام
اما او کیست؟ حدیث صحیح السند است… سند این حدیث به اندازه‌ای قوی است که شیخ انصاری، آن مجسمه‌ی احتیاط در فتوا، به سند این حدیث، دست از اصالة الاحتیاط اصولی و فقهی هر دو برمی‌داشت، به ضرس قاطع فتوا می‌داد.
آن حدیث این است – گرچه به فقه حدیث نمی‌رسیم اما ما لا یدرک کله لا یترک کله. سند در این حد: رجال موثق به توثیق شیخ مفید، نجاشی، شیخ طوسی، ابن شهر آشوب، اعاظم مشایخ رجال و حدیث.-اما متن به حدی بلند است که کنهش را گوینده‌اش می‌داند. آن حدیث این است:
کافی؛ محمد بن يحيی، عن أحمد بن محمد، عن ابن محبوب، عن ابن رئاب، عن أبي عبيدة، قال: سأل أبا عبد الله بعض أصحابنا عن الجفر؟ فقال: هو جلد ثور مملوء علما. قال له: فالجامعة؟ قال: تلك صحيفة طولها سبعون ذراعا … فيها كل ما يحتاج الناس إليه وليس من قضية إلا وهي فيها حتی أرش الخدش.
این دو سؤال را فوری جواب داد، رسید به سؤال سوم.

مصحف فاطمه-سلام الله علیها-چیست؟
قال: فمصحف فاطمة؟ … فسكت طويلا. فاطمه‌ی زهرا را جعفر بن محمد شناخت؛ این سکوت! این هم طولانی! خیلی پر معناست. نطق او، سکوت او، آنی، حرفی، برای اهلش بحر حکمت است. فسکت طویلا، ثم قال: إنكم لتبحثون عما تريدون وعما لا تريدون. او می‌داند چه خبر است! إن فاطمة مكثت بعد رسول الله … همه‌ی مدت مکث ۷۵ روز بود اما این مدت چگونه گذشت؟! وكان دخلها حزن شديد علی أبيها وكان جبرئيل يأتيها فيحسن عزائها علی أبيها … ويخبرها عن أبيها ومكانه ويخبرها بما يكون بعدها في ذريتها وكان علي علیه السلام يكتب ذلك.

جاذبه محمدیه در وجود حضرت فاطمه سلام الله علیها
این جا چند مطلب است: اولا باید جبرئیل را شناخت. قرآن بخوان تا بفهمی جبرئیل کیست؟! وهو بالأفق الأعلی . این نص قرآن است . جای او اعلای امکنه‌ی عالم وجود است؛ بالأفق الأعلی. فقه حدیث این جاست، اگر خدا توفیق بدهد این احادیث تشریح بشود… . فاطمة بضعة مني ؛ همان إنیت – نه تن – «أنا»ی خاتمیت ، ” منّي ” ،همان جاذبه که از افق اعلی علمه شدید القوی ذو مرة فاستوی ، جاذبه‌اش به زمین می‌کشید ، به حکم فاطمة بضعة مني ، همان قدرت در دختر ۱۸ ساله‌ی او بود. این است فاطمه. از افق اعلی جاذبه‌ی حقیقت احمدیه، نفس نفیس محمدیه، بضعه خاتمیه جذبش می‌کرد به زمین.

علی علیه السلام کاتب مصحف
بعد مطالب چه مطالبی بوده؟! کسی که – بالاتفاق- پیغمبر خاتم[درباره اش] فرمود: أنا مدینة العلم وعلی بابها، همچو کسی قلم به دست، گفتگوی فاطمه را با جبرئیل می‌نوشت، ثبت می‌کرد؛ وکان علی یکتب.
… فهذا مصحف فاطمة. بعد با فاء تفریع… تفریع بر چی؟ مفرّع علیه غوغاست، تا مفرّع و تفریع فهمیده بشود. فهذا مصحف فاطمه.
آن وقت علم چهارده معصوم سه سرمایه دارد: جفر ، جامعه، مصحف فاطمه. این است فاطمه‌ی زهرا. این حد علمی او.

منزلت حضرت فاطمه-سلام الله علیه- در خلد برین
اما مقام و منزلت؛
از امام ششم سؤال شد: چرا فاطمه به زهرا ملقب شد؟ بیان امام این است: خدا برای او قصری از یاقوته‌ی حمراء ساخت، آن قصر هزار باب دارد، بر هر دری از هزار در، صد هزار ملک مقرب دربان هستند؛ نه پایه‌ای برای آن قصر است که تکیه گاهش باشد؛ معلَّق بقدرة الله. مهم این کلمه است: اهل بهشت وقتی در بهشت منزل کردند، همان طوری که شما از زمین، ستاره‌ی درخشان را شب تار می‌بینید، بهشتی‌ها هم در خلد اعلی که منزل کرده اند، آن ستاره را می‌بینند، می‌پرسند: این ستاره در این زمان که شمس و زمهریری دیگر نیست، هم آفتاب خاموش است، هم ماه، این ستاره چیست؟ خطاب می‌رسد: این ستاره قصری است که خدا برای کنیز خودش فاطمه‌ی زهرا آفریده.این هم جایگاه او.
این مصحف فاطمه. این جای فاطمه. آیا ما فاطمه را شناختیم؟!

فاطمه شناس عالم کیست؟
از کسی بپرس که فاطمه کیست که… در جنگ احد رسول خدا به عیادت امیرالمؤمنین آمد، دید بدن سوراخ سوراخ، فتیله توی این سوراخ‌های بدن برای مداوا می‌برند؛ آن صبری که روزگار مثلش را ندیده بود، تا چشمش افتاد، بی‌طاقت شد، بلند بلند گریه کرد اما خود علی چه کرد؟ تبسمی کرد، گفت: یا رسول الله! إن ذلک فی ذات الله لقلیل. علی را کی شناخت؟! ان ذلک فی ذات الله لقلیل. همچو صبری! پیغمبر ناله زد، او تبسم کرد. شب نوزدهم جبرئیل بین زمین و آسمان فریاد زد: تهدمت والله ارکان الهدی اما خود او لبخند زد، گفت: فزت ورب الکعبة. فاطمه را این شخص شناخت. همچو کسی! آن اُحُد! این صبح نوزدهم! اما مهم این جمله است، وقتی جنازه را تحویل پدرش داد، گفت: ای کاش علی مرده بود! نفسی… نفسی علی زفراتها محبوسة *** یا لیتها خرجت مع الزفرات؛ جان من با ناله‌های من گره خورده، ای کاش! با این ناله جان می‌دادم اما بدن تو را این چنین تحویل پدرت نمی‌دادم.

آیا وظیفه‌ی ما در فاطمیه چیست؟
آن کسی که جبرئیل بین زمین و آسمان فریاد زد: لا فتی إلا علی لا سیف إلا ذوالفقار، همچو کسی آرزو کرد که بمیرد! آیا من و تو در این مملکت که به اسم آن حضرت است، روز شهادت صدیقه‌ی کبری چه وظیفه داریم؟ امیدوارم پیرو ناله‌ی سوزان امیرالمؤمنین روز شهادت حضرت زهرا این مملکت یکپارچه شیون باشد.
ای هیئات! مبادا هیئتی بماند و بیرون نیاید، چرا؟ چون هر هیئتی که بیرون بیاید، مرهمی روی قلب تیر خورده‌ی سید الشهدا است؛ نه تنها او، روی سینه مجروح حسن مجتبی است؛ چشم گریان امام زمان برای مادرش.
یک جمله کافی است، فکر کنید، همه درس خوانده‌اید، آن هم ادق مباحث را شما از نظر می‌گذرانید. آن کسی که تمام عالم و آدم زیر پرچم اوست؛ آدم ومن دونه تحت لوائی، همچو کسی… -گفتنی نیست اما چاره نیست باید گفت- همچو کسی وقتی جنازه را تحویل داد، گفت: یا رسول الله! ستنبئک ابنتک بتضافر أمتک علی هضمها. این کلمه را برای مردم شرح بدهید تا بفهمند وظیفه‌شان روز شهادت چیست. گفت: یا رسول الله! فاطمه به زودی به شما خبر خواهد داد: امتت پشت به پشت هم دادند، زهرا را کوبیدند.

منبع سایت معظم له.

به گزارش «شیعه نیوز»، مرحوم آیت الله میرزا جواد تبریزی از مراجع معظم تقلید شیعه نسبت به اهمیت دفاع از مظلومیت حضرت زهرا (علیها السلام) تاکید نموده و در واکنش به اظهارات شخصی که در خصوص ساحت مقدس بی بی دو عالم شبهه افکنی کرد اینگونه اظهار داشتند :

«چطور این شخص جرأت کرده که این گونه به ساحت مقدس بى بى دو عالم(علیها السلام)جسارت کند و منکر بعضى قضایا شود؟ حضرت (علیها السلام) کم مصیبت کشید که اینها این گونه در حق او ظلم مى کنند و همسو با ظالمین، منکر بعضى قضایاى حضرت (علیها السلام)مى شوند.»

مرحوم میرزا (قدس سره) مى فرمود: «آن قدر حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام)را مورد ظلم قرار دادند که امیر المؤمنین حضرت على (علیه السلام)در هنگام دفن فرمود: . . .قد استرجعت الودیعه، واُخذت الرهینه، واخلست الزهراء، فما أقبح الخضراء والغبراء یا رسول اللّه (صلى الله علیه وآله)، أمّا حزنی فسرمد، وأما لیلی فمسهَّد، وهمٌّ لا یبرح من قلبی أو یختار اللّه لی دارک الّتی أنت فیها مقیم، کمدٌ مقیّح، وهمُّ مهیّج، سرعان ما فرّق بیننا، وإلى اللّه أشکو، وستنبّئک ابنتک بتظافر اُمَّتک على هضمها، فأحفها السؤال، واستخبرها الحال، فکم من غلیل معتلج بصدرها لم تجد إلى بثّه سبیلاً، وستقول، ویحکم اللّه وهو خیر الحاکمین; سلام مودّع، لا قال ولا سئم، فإن أنصرف فلا عن ملاله وإن أقم فلا عن سوء ظنّ بما وعد اللّه الصابرین.

وآه واها، والصبر أیمن وأجمل، ولولا غلبه المستولین لجعلت المقام واللبث عندک لزاماً معکوفاً، ولأعولت إعوال الثکلى على جلیل الرزیّه، فبعین اللّه تدفن ابنتک سرّاً، وتهضم حقّها، وتمنع إرثها، ولم یتباعد العهد، ولم یخلق منک الذکر، إلى اللّه یا رسول اللّه المشتکى، وفیک یا رسول اللّه أحسن العزاء صلّى اللّه علیک . . .

همانا برگردانده شد و گرفته شد امانت، و از دست رفت زهرا، و چه زشت گردید آسمان و زمین. اى پیامبر خدا! اما حزن و اندوه من همیشگى خواهد بود و شب من توأم با غم و اندوه گردید تا زمانى که خداوند اختیار فرماید براى من منزل، و سرایى را که تو در آن مقیم هستى در حالى که بیمار، گرفته حال، محزون و پریشانم. چه زود بین ما جدایى افتاد و به سوى خدا شکایت مى برم و به زودى با خبر مى کند ترا دخترت که چگونه امت تو دست به دست هم دادند در ظلم به زهرا(علیها السلام). از فاطمه(علیها السلام) پى در پى سؤال کن و حقیقت امر و آنچه بر او گذشته را از او بپرس.

چه حزن ها و غم هایى که در سینه او انباشته شد و او راهى براى افشاى آنها نیافت و به زودى خواهد گفت و به زودى خداوند حکم مى کند و او بهترین حکم کنندگان است.

سلام بر شما دو نفر، سلام کسى که وداع مى کند.

اگر روى بر مى گرداند از روى خستگى نمى باشد و به آنچه خداوند به صابران وعده داده است بد گمان نمى باشد. پس اى رسول خدا! صبر در این مصیبت زیباتر است.

اگر نبود غلبه و سیطره زورگویان پس همانا پیوسته در جوار تو معتکف مى گشتم و در این مصیبت شیون مى کردم، شیون کردن کسى که فرزند از دست داده باشد. در محضر خدایى که بر همه چیز گواه است دخترت مخفیانه دفن مى گردد و پایمال مى شود حق او و ارث او را از او منع مى کنند در حالى که زمان زیادى از وفات تو نگذشته و نام تو هنوز کهنه نشده و بر زبان هاست، پس اى رسول خدا! به خداوند شکایت مى برم.

مرحوم میرزا (قدس سره) به همه تکلیف مى نمود که باید از مظلومیت حضرت دفاع کنند، به مشککین اجازه ندهند که حرف هاى واهى به جامعه القاء کنند و عوام مؤمنین را فریب دهند. مرحوم میرزا (قدس سره)وقتى شنید که فلان شخص در خصوص قضیه سوزاندن و هجوم به خانه دختر رسول خدا (صلى الله علیه وآله)تشکیکاتى راه انداخته است، سر درس فقه در مسجد اعظم، خطبه آتشینى ایراد نموده و با صراحت کامل از مظلومیت حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام)دفاع کردند. جملات مرحوم میرزا(قدس سره) آن قدر سوزاننده بود که صداى گریه طلاب در مسجد اعظم مى پیچید و ایشان با تمام وجود از بى بى(علیها السلام) دفاع مى کردند و بارها و بارها مى گفتند که: «اگر همه چیز من در راه دفاع از حضرت برود، باکى ندارم» خطبه مرحوم میرزا(قدس سره) آن چنان صریح و مؤثر بود که موجب حرکت فضلا و طلاب شد; به طورى که ضمن بر هم خوردن دعوت آن شخص کذایى به ایران، تا زمان حیات مرحوم میرزا (قدس سره) آن شخص و اطرافیانش جرأت نکردند به ایران سفر کنند. موضع گیرى مرحوم میرزا موجب شد که در سراسر جهان، اتباع و اعوانش مفتضح شدند; به طورى که جرأت نمى کردند در مجلس عام حاضر شوند (چون مورد اعتراض مردم قرار مى گرفتند). مرحوم میرزا(قدس سره) با عملکرد خود، نسل فاطمى را پرورش داد و تا زنده بودند کمتر کسى جرأت مى کرد که در محافل مؤمنین در خصوص عقاید، شبهه اى مطرح کند و ایشان هر جا که صلاح مى دیدند شجاعانه ایستادگى مى کردند و جوى معنوى و ولائى را در حوزه قم ایجاد کردند و نسلى ولائى و فانى در اهل بیت(علیهم السلام)پرورش دادند که امروز حوزه به وجود آنان افتخار مى کند.

انتهای پیام / ۴۳۴

اعلم أن يوم ولادة سيدتنا الزهراء البتول ابنة أفضل الرسول صلوات الله عليه وآله ،

وهو يوم عظيم الشأن من أعظم أيام أهل الاسلام والايمان لأمور :

منها : ان نسب رسول الله صلى الله عليه وآله انقطع الا منها .

ومنها : ان أئمة المسلمين والدعاة إلى رب العالمين من ذريتها وصادر عن مقدس

ولادتها .

ومنها : انها أفضل من كل امرأة كانت أو تكون في الوجود ، وهذا فضل عظيم

السعود .

ومنها : انها المزوجة في السماء ، والمختصة بالطهارة والمباهلة ، وهي المختارة من سائر

النساء .

ومنها : انها المشرفة بنزول المائدة عليها من السماء وهذا مقام عظيم من مقامات

الأنبياء .

بدان که روز ولادت سیدتنا حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) دختر افضل رسولان الهی روزیست عظیم الشان از اعظم ایام اهل اسلام و ایمان می باشد بخاطر اموراتی که بعضی از آنها عبارتند از:

۱- اگر ایشان نبود نسب رسول خدا(صلی الله علیه وآله) منقطع می گشت.

۲- ائمه(علیهم السلام) که دعوت کننده بسوی خداوند عالم می باشند از ذریه فاطمه زهرا(علیها السلام) می باشند.

۳- فاطمه زهرا(علیها السلام) افضل زنان از ابتدا تا انتهای عالم می باشند.

۴- تزویج ایشان به امیرمؤمنان(علیه السلام) در آسمانها توسط خداوند بوده است و خداوند ایشان را به طهارت و مباهله اختصاص داد.

۵- مائده ای که از آسمان بر ایشان نازل گشت و این مقامی عظیم از مقامات انبیاء می باشد.

(إقبال الأعمال، سيد ابن طاووس، ج۳، ص۱۶۳)

آیت الله صافی گلپایگانی در نوشتاری به مناسبت میلاد مسعود حضرت زهرا علیهاالسلام تصریح کرده اند: باید مقام واقعی زن در اسلام، تبیین شود و از نظرپردازی های آلوده به شهوت و متمایل به فرهنگ بی بند و باری غربی خودداری کرد.

آیت‌الله علوی‌گرگانی در بیانیه‌ای به مناسبت پاسداشت ایام فاطمیه گفت: بنده شک ندارم که عاشقان کوی آن خانم توسل به ذیل دامان پاک آن حضرت را مقدمه‌ای برای آغاز سال جدید و برکت و فرج در این سال قرار خواهند داد.

به گزارش «شیعه نیوز»، متن بیانیه این مرجع تقلید به شرح زیر است:

«بسمه تعالی»

قال الله تعالی « و من یعظم شعائر الله فانها من تقوی القلوب»

آغاز بهار طبیعت امسال مصادف با شهادت مادر ایثار و معصومه‌ای است که عصاره هستی خلقت می‌باشد. کسی که در شأن او امام حسن عسگری صلوات الله علیه فرمودند: «نحن حجج الله علی الخلق و جدتنا فاطمه حجة علینا» یعنی ما حجت بر تمام خلائق هستیم و مادر ما فاطمه زهرا سلام الله علیها حجت بر ما می‌باشد.کوچکترین کاری که از عاشقان مکتب ولایت اهل بیت علیهم السلام در شرایط کنونی انتظار می‌رود آن است که حرمت این ایام را نگه دارند و نگذارند قلب حضرت بقیة الله «عجل الله تعالی» از رفتار ما شیعیان به درد آید. مبادا به بهانه برگزاری عید و مراسم خاص آن از این مادر غفلت کرده، مجالس ذکر نام و یاد آن بانوی دو سرا با سردی برگزار شود.

بنده شک ندارم که عاشقان کوی آن خانم توسل به ذیل دامان پاک آن حضرت را مقدمه‌ای برای آغاز سال جدید و برکت و فرج در این سال قرار خواهند داد و نشان می‌دهند در شرایط کنونی عشق و ارادت خود را به دامان این مادر مظلومه نشان می‌دهند.

به امید روزی که فرزند پاکش با ظهور خود التیام بخش آلام شیعیان باشد.»

انتهای پیام/ ص.  خ

فرزند فقیه مقدّس، میرزاى تبریزى قدس سره مى گوید:

حرکت مرحوم میرزا قدس سره با پاى برهنه با جمعى از فضلا، طلّاب و مؤمنین در روز سوم جمادى الثانى؛ یعنى روز شهادت حضرت فاطمه ى زهرا (علیها السلام) در فصل گرما واقع مى شد؛ گرما بسیار سوزاننده بود، حتى یک گام برداشتن بر روى زمین با پاى برهنه مشکل بود، به طورى که من طاقت نداشتم قدمى بردارم. از این رو به مرحوم والدقدس سره رو کرده و گفتم: «آقا! گرما شدید است اگر شما اذیت مى شوید، کفش بپوشید»

ایشان همان طور که به سینه مى زد و گریه مى کرد، فرمودند:

فرزندم! بگذار پاهایم بسوزد. براى مصیبت حضرت فاطمه ى زهرا (علیها السلام) هر کارى بکنم، کم است؛ مگر این دختر رسول خدا صلى الله علیه وآله چه گناهى داشت که این همه ظلم را در حق او مرتکب شدند، پسرم! مگر مصیبت حضرت کم بود؟ ما در مصیبت بى بى دو عالم (علیها السلام) هر کارى کنیم، کم کرده ایم. مى خواهم هرآنچه در توان دارم در راه حضرت فاطمه ى زهرا (علیها السلام) تلاش نمایم تا قیامت حسرت آن را نخورم.

فرزند مرحوم میرزا (قدس سره) مى گوید: وقتى به خانه برگشتیم، کف پاى ایشان بر اثر شدت گرماى سوزان آسیب دیده بود؛ ولکن ایشان اشک مى ریخت و مى فرمود: این براى مصیبت حضرت فاطمه ى زهرا (علیها السلام) کم است. ما قدر و منزلت سرور زنان عالم را نمى دانیم، اوهم کفو امیرالمؤمنین (علیه السلام) است و اگر امیرالمؤمنین (علیه السلام) نبود، براى فاطمه کفوى پیدا نمى شد که امام صادق (علیه السلام) فرمود: «لَوْ لَا أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى خَلَقَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لِفَاطِمَهَ مَا کَانَ لَهَا کُفْوٌ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ مِنْ آدَمَ وَ مَنْ دُونَه» با این حساب مولاى متقیان براى استحکام پیوند و حرمت پیامبر عزیز اسلام، وصایت اموال خویش را به عهده ى فرزندان فاطمه گذاشته و فرمود: «… وَ إِنِّی إِنَّمَا جَعَلْتُ الْقِیَامَ بِذَلِکَ إِلَى ابْنَیْ فَاطِمَهَ ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ وَ قُرْبَهً إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله علیه وآله وَ تَکْرِیماً لِحُرْمَتِهِ وَ تَشْرِیفاً لِوُصْلَتِه» با در نظر گرفتن این دو مطلب آیا باز مى توان گفت: ما براى فاطمه ى زهرا (علیها السلام) کارى کرده و خدمتى به مذهب بر حق تشیّع نموده ایم مذهبى که چون فاطمه (علیها السلام) و پدر بزرگوارش صلى الله علیه وآله فدایى آن هستند.

منبع: برگرفته از سیره عالمانه و پندهای حکیمانه استاد الفقهاء والمجتهدین آیت الله میرزا جواد تبریزی (ره) صفحه ۱۰۳

معظم له ادامه دادند: عزاداری ایام فاطمیه اول و دوم از سابق بین مومنان مرسوم بوده است و عزاداری در این ایام که از قدیم بین مردم رواج داشته نه تنها افراط نیست، بلکه از مصادیق تعظیم شعائر و از افضل قربات الی الله است که باید محفوظ بماند و سعی افراد هم باید بر این باشد که حرمت ایام عزا را نگه دارند.

این مرجع تقلیدبا تاکید بر نقش اقامه عزا برای حضرات معصومین علیهم السلام در اعتقادات مردم افزودند: آنچه در تحکیم اعتقادات مردم تاثیر زیاد دارد همین عواطف است که از طریق جلسات و روضه ها حاصل می شود.

لینک دانلود

بعضی از بیوت مراجع و علمای نجف، از جمله بیت سید بحرالعلوم در ایام فاطمیه مثل دهه محرم عزاداری و روضه‌خوانی داشتند.